باب وسوسه و حديث نفس ( 1 ) 1 - از محمد بن حمران ، گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم از وسوسه گرچه بسيار باشد ؟ در پاسخ فرمود : چيزى در آن نيست ، مىگوئى لا إله الّا اللَّه ( يعنى جز اقرار به يگانگى خدا كفاره و جبرانى لازم ندارد ) . ( 2 ) 2 - از جميل بن درّاج كه به امام صادق ( ع ) گفتم : راستش اين است كه در دل من چيز بزرگى متصوّر مىشود ، در پاسخ فرمود : بگو لا إله الّا اللَّه ، جميل گويد : هر گاه در دلم چيزى خطور مىكرد مىگفتم : لا إله الّا اللَّه از دل من بيرون مىرفت . ( 3 ) 3 - از محمد بن مسلم كه امام صادق ( ع ) فرمود : مردى نزد پيغمبر ( ص ) آمد و گفت : يا رسول اللَّه ! من هلاك شدم ، در پاسخ او گفت : آن خبيث نزدت آمده و گفته : كى تو را آفريده و تو پاسخ گفتى : خدا و به تو گفته است : چه كسى خدا را آفريده ؟ آن مرد گفت : آرى ، بدان كه تو را به راستى فرستاده چنين بوده است پس رسول خدا ( ص ) به او گفت : به خدا كه اين محض ايمان است . ابن ابى عمير گويد : اين حديث را براى عبد الرحمن بن حجاج گفتم و او گفت : امام صادق ( ع ) براى من باز گفت كه رسول خدا ( ص ) كه فرموده : به خدا اين محض ايمان است ، مقصودش ترس است از اين بوده كه چون اين خاطره در دلش رخ